Ve Adının Alfabesini Eş Tuttum İstanbula 2
Beni öldürme lütfen....
*2*
Kaldığım yerden dönüyorum sana…Rüzgâr gülü gibi.
Evet sınırlarını çizemediğim bir ülkeydin sen adının alfabesi eş tuttuğum İstanbul'a…Sana sevgime hudut çizmediğim gibi...Ve her harfinde asılıyorum kirpiklerine..Yığıldım kaldım orada inemiyorum dudak kıvrımına korkuyorum dilinden çıkacak kelimelere vurulmaktan, beni öldürme lütfen….
Bir toz tanesi gibiyim gözlerinde..Ne düşüyor, ne de kalmaya kıyabiliyorum ben senin canını yakıyorum hadi söyle söyle…
Düşünsene ağlasam dolacak gözlerin karışacak gözyaşımız birbirine tuza keseceğiz.
Bugün seninle Beylerbey'indeydik.Sen çay içtin ben kahve..Hiç konuşmadık yine..Alıştım bu sessizliğe biliyor musun, her ses fazla geliyor artık..Ne uysal misafirisin sen yüreğimin nasıl koparım sükunetinden nasıl?
Düştüğüm yerden doğruluyorum sana..Yeni emekleyen bir bebek gibi.
Büyüt beni, büyütsene sevgini di-ye-mi-yo-rum….
Sadece bana bırak bebek kokunu..
Sonra istiyorsan git…Ne kadar yaşarım bilmiyorum ama o bebek kokusundan ıtır kokulu mevsimler çoğaltayım ömrüme..Güneş yüzlü bir adam olsun sensizliğimde ama seninle..
Ben güneşi içtim bir kez yüzünden…Bileğimde ayyaş akşamlardan kalma yokluğunun ko®kusu…Bak avuçlarımda sızlıyor parmak izlerin….İstemediğin kadar senim…
İstediğimden fazla benimsin…Teşekkür ederim.
Bana üç harfi bağışladın ya…
İşte ben hep böyle sevmek istedim….
Birazdan sabah olacak.Baş ucundayım uzağından…Dönecek zembereği saatin sen o uyandırdı sanacaksın.
Öperek uyandıracağım seni her sabahki gibi yine günaydınımı duymayacaksın…
Duymayacaksın….
* * * * *
- Yorumlar 7
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yorum yazmak için giriş yapın.