İdanın Kızıyım Ben

adremeus' tan sesleniyorum,

ben   zeus'tan  uzandım,

zeusun kızıydım lanetlendim, indirildim göklerden

ve bir gence aşık oldum,

ben   ölümsüzdüm

oysa,

ölümlü,

sevmiştik  birbirimizi

adremeus'tan…

evlendik,

çocuklarımız oldu  bir erkek, bir kız

ben tanrıçaydım,

oysa sevdiğim   ölümlüydü

roma' lı bir komutan gibi…

ben dayanamadım onu yokluğuna

zeusun huzuruna çıktım

ölümlü olmayı diledim,

olmaz dedi ,tanrıların tanrısı gürledi

ben  vazgeçmedim

dayanamadı  ve  bana ölümü verdi

ama çocuklarım onundu

razı  geldim

ölümüme,

ölüm tanrısı

sunakta kurban olsun diye hüküm verdi

ben mutluydum

çünkü  adremeus'a kavuşacaktım

ölüm vız geliyordu,

çünkü  ben ölümü tanımıyordum,

ölüm hiç acıtmadı canımı,

sevdiğimden ayrılmak kadar

sevgi her derdin ilacı

ne tanrı'da ,nede tanrıça'da

gönlünüzde bulunuyor

sevgisiz yaşanmıyor

ölüm bile korkutmuyor seveni,

ben asırlar öncesinden geliyorum belki de sana

zeus'tan beri ben sürgündeyim

ben zeusun kızıydım,

zeusun şimşeklerini üstüme çektim

savaştım bir tanrıyla

tanrıçalar adına

ben hala savaşımı vermekteyim

biz dünyada ölümlüyüz

ama destansı savaşımız hep yazılacak

Not:adremeus/Edremit in mitolojideki adı

İda/Kaz dağlarının mitoljik adı