Sevmek Böyle Birşeymiş

Sevmek böyle bir şeymiş.

Sevmek, hissetmek ama anlatamamakmış

Duymak ama söyleyememekmiş.

İçten içe yanmak, kavrulmakmış dumansız…

Soluğu ya bir kaldırım taşında

 Ya da musalla da almakmış.

Ölümü göze ala ala hayatı bir hiç saymak

Ve atlamakmış hiç ürpermeden

Doğrultulan namlunun tam karşısına…

İşte sevmek böyle bir şeymiş.

Sessizce başına yorgan diye çekmekmiş yalnızlığı

Soğuktan elleri titrerken,

Sıcak bir dost eli ararken gecenin tam ortasında,

Kollarında sabahlamakmış ayrılığın.

Sevmek çileye talip olmakmış,

Cebinde sabır taşlarıyla dolaşmakmış

Geceyle arkadaş…

Sevmek hiç arkasına bakmadan kaçıp gitmekmiş

Mecnun gibi çöllerde eriyip bitmekmiş

Patikalarda sabahlamak

Yağmurun avucunda ısınmakmış…

Sevmek yorgun bakışların altından

Sevgiliye gülüşler saçmakmış

Her gece suskuluğun

Mısralarında buluşmakmış sevdiğinle

 Sevmek;

Damarlarından süzülürken yalnızlık

sonsuzluğun tasavvuruyla can bulmakmış.

Çilenin üstüne üstüne koşmak

Karanlığı;

Gözyaşlarında boğmakmış.

Sevmek;

Geleceği düşünmeden, şimdiyle yaşamakmış.

Korkmadan, ürpermeden;

Korkularla dolu bir hayata kollarını açmakmış.

Sevmek; yazarken satırları

 Hece hece başlığını koyamadan yazmakmış.

Sevmek; yazmakmış.

Denizleri kurutunca,

Damarlarındaki kanı mürekkep diye kullanmakmış.

Sevmek yazmakmış;

Sayfalara sığmayan heyecanı;

Dağlara taşlara, yollara yazmakmış.

Sevmek;"

Buharlaşmış camlara yazmakmış sevdiğini

Buharla birlikte eriyip sevdiğine, sevdiği için akmakmış.

Sevmek;

Her dem sevdiğini hatırlamakmış.

Gülünce sevdiğinde gülüp, ağlayınca sevdiğine ağlamakmış!

Sevmek;

Tebessüm etmekmiş,

Kinli bakışlara…

Sevmek;

Sevmek;

Doğduğunda sevdiğine doğmak

Öldüğünde de sevgilide ölmekmiş…