Sahnenin Dışı

                                                     sahnenin dışı

                                                anlaşılmaz felaketler gizli hep

                                                ardında benliğimin

                                                biterken gözlerimde yaşlar

                                                ne gereği var ki hayıflanmanın?

                                                karanlıklar ortasında kaybolurken

                                                ne ki sahne gerisinde hep rolün

                                                söversin yaşanmışlığına hiddetle

                                                belki de bu denli hevesin

                                                içi boş kocaman bir sıfıra düşer denk

                                                yelken açmak mı?

                                                ansızın kırılan zamana

                                                ve tükenmeyen boşluğa inat

                                                bırak içindeki zıtlığa kendini

                                                aldırma geçen zaman olsun

                                                unutturur taptığın mabetleri

                                                bilmemen gerektiğini kavradığın vakit

                                                serilir vücudun sonsuzluğa