Kayıp Mahzen Gibiyim

Güneşi esir alan vadilerin çığlığı

Yaydığı korkularla kutsarken karanlığı

Fırtınalar kopardı yaralı yüreğimde,

Sahipsiz ümitlerim yalnızlıkta boğuldu

Gözlerimin içine aşkın nefreti doldu.

Ben kimlerin ahını üzerime çekmişim

Acının gölgesinde maskelendi geçmişim

Başımın okşandığı güzel bir günüm mü var,

Pusulanmış bedenim, matemli bir akşama

Yitip giden gençliğim mezar olmuş aşkıma.

Hayal bahçelerinde ıstırap mı tüm zevkim

Ayın suya düşürdüğü bu yaralı yüzde kim,

Aklımda semah edip, fikirler ah çektikçe

Kayıp mahzen gibiyim fenerini kaybetmiş

Zamanı titreten genç ölüme firar etmiş.

Mezarımı okşayın cesaretiniz varsa