Udumbara

   Karanlığın soğuk duvarlarına
   Avereye dönen yalnızlığımla
   Gözlerimle çiziyorum adını.
   Zindan  karası  gecelerde
   Islak kaldırımlar da,
   Gülen gözlerin aydınlatır yollarımı.

   Kapandı tüm bedenim sensizliğinde
   Sevgi perdelerini arala gülüm
   Yitirdiğim günyüzüm ol
   Kurak çöllerde yüreğim
   Susuzluğuma,suskunluğuma eş ol
   Kana kana içeyim sevgini

   Daralan yüreğimdeki umut rüzgarım
   Buldum en güzelini cennet misali kalbinde
   Azgın dalgalardan sığındığım kayalığım
   Kuruyan,çoraklaşan  kalbimin
   Çöllerinde  açan çiçeğim(udunbara)
   Gözlerimden süzülen nazenin gözyaslarını bıraktım.
 
 

   Umutlarını tohum, sevgini günes bildim
   Udubara ektim kalbimin çorak topraklarına,
   Kururmu diye şüphe girmez içime.
   Yarınlar da ki umutlarımızla, mutluluklarda yeşerecek
   Gökyüzünde ki yıldızlara eş
   Gözbebeklerinden aydınlıga düsmek isterim
 
 

UDUNBARA:Üç bin yılda bir defa açan çiçek
         Üç bin yılda bir çiçek açtığına inanılıyor.
         Şimdiye kadar dünyada sadece 15 tane tespit edilen udumbara çiçeği