Uçuyorum
Gecenin son izi kalmış eşikte
Sabah tırmanıyor beyaz camlara
Benden ne kalmıştı tahta beşikte
Neler söylemiştim yorgun çamlara
Tan atar bakınca mavi gözlerin
Rüzgarda başaktır saçı annemin
Toprak kokuyorken ilk ninnilerin
Düşürüldüm ta beşikte gamlara
Kuşlar konuyordu salıncağıma
Küçük gagasında kocaman mama
Asarken her sabah bir ince dala
Ulaşırdı duan son semalara
Üstüme sererken ince yaygıyı
Atamazdın içinde ki kaygıyı
Sanki dörtyan deniz her taraf kıyı
Kurban verecektin şom dalgalara
Tüm vadiler derin derin solurdu
Gün eğilir hani akşam olurdu
Ay değil doğacak sanki bir nurdu
Düşerken bitmeyen tozlu yollara
Yollar tükenmedi pes etmedim ben
Kuruyorum uzunca bir merdiven
Gözlerimi kamaştıran maviden
Uçuyorum hasret çeken kollara
Hayrettin YAZICI
Uçuyorum başlıklı yazı HayrettinYazcı tarafından
26.12.2010 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 2
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.