Sen Mevsimin Kışısın

SEN MEVSİMİN KIŞISIN

====================  

Islak çimen üstünde, bu yüreğim çileli,

Göstergeler karışık, tüm hamleler hileli,

Daralıyor nefesim, seni bildim bileli,

__Sayfamızı açtım ki, gördüm çevrim dışısın,

__Bakışınla üşüdüm, sen mevsimin kışısın!

Topraktadır çökükler, ağırlığı bilinir,

Hassas ruhun yıkımı, parça parça dilinir

Derin bir iz bırakır, satırlardan silinir,

__Gelip geçen yılların, ilerleyen yaşısın,

__Ağır çekti sevdalar, bırak kalbim taşısın!

Kaybolmayan ışıklar, gözlerinin ferinde,

Bir miladın yüzyılı, duyguların yerinde,

Lav ateşi püskürür, kor ateşi derinde,

__Anladım ki bir daha, bu sevdanın başısın,

__Çiçek açtı tüm dallar, sen nadide aşısın!

Tatmadığın mutluluk, boğazına dizilir,

Her iki seven kalp de, aşkın resmi çizilir.

Kelimeler tuzaktır, karşısında ezilir,

__Parçalandı kayalar, dört mevsimin kışısın,

__Sele dönen gözlerin, sen bitmeyen yaşısın!

Gözündeki ışıltı, yüzündeki beninle,

Ben tutkunun olmuşum, hayallerim seninle

Sırra kadem basmışsın, şu ruhunla teninle,

__Hiç emsali olmayan, dört mevsimin kışısın,

__Bu aşkımı görmedin, anladım ki Şaşısın!

H.Hakan KURTARAN

25.12.2010-Aydın