Bir Vefasız Giderse

Her gün aynı meyhanenin, aynı masasında oturuyor, kadehine içki yerine isyan doldurup bir dikişte içiyorsun.
Hayır ola dostum, nedir bu kahır?
Vefasız çıkan bir yar için mi bu kadar isyandasın?
Sen ki; bu yaşında, bir ihanet için kendini harcıyorsun.
Ya, binlerce ihanetin harcadığı insanlar ne yapsın?
Kaç hançerin var, saplanmış sırtında?
Kaç kurşun duruyor, kanayan yüreğinde?
Sevmek zor iş dostum. Sevilmekse, ondan da zor.
Her seven dürüst, her seviyorum diyende doğru çıkmıyor.
Ne o, üstelik ağlıyorsun.
Nasıl delikanlısın be?
Bir vefasız gitti de, ömrün mü bitti?
Dünya dönmekten vaz mı geçti?
Ağlamak, kahretmek, içmek, her şeye çare mi?
Sen; hiç birbirine sımsıkı bağlı ellerin ayrıldığını, seviyorum demenin her şey olmadığını, her insanın İNSAN olmadığını, her verilen sözün tutulmadığını, kahretsen de kahrolmanın kaçınılmaz olduğunu, her gülen yüzün bir gün ağladığını, her sevda ateşinin bir gün söndüğünü, güneş kavursa da insanın üşüdüğünü görmedin mi?
Sen yinede şanslısın.
Ömründe ilk defa sırtından vurulmuşsun.
Görseydin eğer, sırtından binlerce kez vurulmuş, harcanılmış ömürleri;
Kendi haline gülerdin.
Unutma; sevmekte, acı çekmekte, yaşamakta insanlar içindir.
Unutma; boşa giden yıllar gelmiyor geriye.
Unutma; bir vefasız giderse;
Elbet, VEFALISI GELİR YERİNE.............!

ZEKİ YÜCEEL / MÜEBBET - MART2006