Yellerin Selamı Bundandır Sana

bahçede salıncağı terk etmiş gibi
çok kabus kaleme düşen kelamın...

ben
soluğun değdikçe kızaran yanaklarımı ovarken
gülüşlerimle
kurşun mu ne oysaki yüreğe düşen?
sen...

yaramaz bir çocuk olup, kız
yakalasan benli dünyadaki çılgınlıkları
belki gelincik açacak
ne de kışlara meyilli üşüyen ellerimde...

aşk açıyorum içimde parantezleri,
düş diyorum
düşmüyor işte düşlerim parantez kapansa bile...

otuz yıldır
yel gezer omuz başlarımda karanlıklardan kalma,
otuz yıldır
gülen bir yüz altında ağlayan bir çocuk tüm aynalarda...

yellerin selamı bundandır sana...