Duru

Kulaklarımda bir şarkı

Bunları boşver diyor

Tanıyorum bu sesi

Biliyorum ne dediğini

Bunları boşver

Elimde fotograflar tutuyorum

Hangisi hangi yüzü taşıyor bilmeden

Bakamadan ama

İçimle görerek

Tanıyorum bu yüzleri

Kelimeler geveliyorum ağzımda

Yutkunuyorum

Boğazımı temizleyip temizleyip

Aynı cümleyi tekrarlıyorum

En güzel söyleyişe

En manidar duyuşa eriştirmek ister gibiyim

Tanıyorum bu halimi

Adım atıyorum

Aynı adımla

Aynı adıma yürüyorum

Bir yön var gidebildiğim

Gayrısına yönelemiyorum

Bu yönü tanıyorum

Ölü kuşlar bırakıyor zaman

Ömrümün tam ortasına

İçimden geçiyor sis ve pus

Kararıyor her yanım

Ben karanlığı tanıyorum

Öyle özlüyorumki

Ağıda sarılıyorum sürekli

Takvimsiz

Takriben yalnız

Ama en önemlisi

Hissetmediğim bir an istiyorum

Öyküleri yarım bırakıp

Masalları öksüz

Trajik bir hikayeye dönüşmek

Bu olsa gerek

İşte o hikayeyi ben

Tanımıyorum

Hepsi duru iken ve saf

O tanınmadık hikayede

Duru bir satır

Bulamıyorum...