Gör Beni

Hislerimi astım darağacına

Hasretin bitirir yer beni beni

Değişmem cihanı bir tel saçına

Toprak et, önüne ser beni beni

Dağlardan aşırıp savur külümü

Kasırgaya döndür seher yelimi

Kavuşmasın gayri, bırak elimi

Dağdan kopan sele ver beni beni

Her gece düşünür, kafa yorarım

Rayihanı esen yelden sorarım

Gölgeni kucaklar, seni ararım

Uzat kollarını sar beni beni

Zehir zıkkım söyler, kaymak dillerin

Neden ses vermiyor, bozuk tellerin?..

Dikenler gürleşir, açmaz güllerin

İncitir bahçende har beni beni

Akıl firar eder, barınmaz serde

Hakikati görmez, gözümde perde

Vuslat kavşağına az kaldı der de

Hicran ateşine kor beni beni

El gibi kapımdan gelip geçersin

Muhabbet yerine, mülkü seçersin

Gönül ülkesinden çıkar, göçersin

Geçme uzaklardan gör beni beni

Bakışlarım donar o gül yüzünde

Saadet gizlidir bir çift sözünde

Denizler kavrulur, yanar gözünde

Aşkın tılsımıyla ör beni beni

Her derdin ilâcı elbet var ama

Tabip derman bulmaz yürek yarama

Gönüldür mekânım yerde arama

Gökte uçan kuştan sor beni beni

18 Ağustos 2005/TRABZON

Yayınlandığı Yer: Alkış Dergisi/Kasım-Aralık 2010

                                M.NİHAT MALKOÇ