Sevgi Işıktır Kalbe

Karanlıkta görmüyor hakikati gözümüz

Düşkünler kan ağlarken kızarmıyor yüzümüz

Gerçeklerden kaçarak düşlere dalıyoruz

İnsanlık yarışında geride kalıyoruz

Sevgisiz her ne varsa bil ki kuru emektir

Muhabbet sığmıyorsa gönlünüz dar demektir

İnsanlığın kıymeti yaratılıştan gelir

Işık yere düşse de güneş göğe yükselir

Mevzu sevgi olunca tekeden süt sağarız

Aydınlık ufuklardan güneş gibi doğarız

Muhabbetle yoğrulmuş insanlığın hamuru

Döküldü yaldızları şimdi kaldı çamuru

Erir mihnetin buzu sevginin sıcağında

Yıldız bir başka güzel hilalin kucağında

Geçmişin hissiyatı içimizde yaşıyor

İnsanlık bilinmeze, uçuruma koşuyor

Hoşgörü nerde kaldı, yolunu gözlüyoruz

Maziden ilham alan bir nesil özlüyoruz

Ruh yangınlarımıza sular bile kâr etmez

Duygu coğrafyamızda hasretin gülü bitmez

Nefretin karanlığı gönlümüzde sırattır

Barış, dostluk, kardeşlik içimizde murattır

Arzda yankı bulmuyor insanlığın çağrısı

Bedeni tüketmeden dinsin bu kalp ağrısı

Başımıza gül diye taç edelim barışı

Hız kesmeden sürüyor kirli silah yarışı

Bülbül, altın olsa da, huzur bulmaz kafeste

Keyif adına her şey kaybolur bir nefeste

İnsafa gel insanlık sevgiye dön yüzünü

Toprağa karışmadan gerçeğe aç gözünü

                                               M.NİHAT MALKOÇ

İlk Yayın: Somuncu Baba Dergisi/ Aralık 2007