Özgürlük Meşaledir

Özgürlük yüreklerde parlayan meşaledir

Gönül göğünde yıldız, gecemize haledir

Seninle doğar güneş, ısıtırsın yüreği

Bahçemizde gonca gül, ruhumuzun direği

Hürriyet ışığıyla dağılsın karanlıklar

Huzurun gölgesinde kurulsun yaranlıklar

Bağrından çıkan ışık gözlerimin feridir

Seni mukaddes kılan alınların teridir

Hürriyet soluğuyla yüce dağlar aşılır

Sarp kayalar geçilir, dik yokuşlar koşulur

Esir Türk yurtlarına yaş döker, bulut ağlar

Acılar katmerleşir, yüreğimizi dağlar

İsyanın çığlıkları karışırken sesine

Kokunu taşır rüzgâr zamanın ötesine

Köklerden ta göklere kuşatırsın âlemi

Yanardağlar misali eritirsin elemi

Gül kokulu rayihan sinerken gölgelere

Gökte güneş misali doğ esir ülkelere!...

Özgürlüğün bağrına açılır sırlı kapı

Güneşe benzer yüzün kıskandırır mehtabı

Dolunay gibi doğar günün bittiği yerde

Ölümü istisna tut, çaredir her bir derde

Yarına dair düşler gece dalarken suya

Esaret hançerlenir, teslim olur uykuya

Ah özgürlük özgürlük!... Düşünde kaldı âhım

Senin o gül yüzünle aydınlandı sabahım

Hürriyet bir rüyadır, tabiriyse kutludur

Onu teneffüs eden yarından umutludur

Soframızda ak ekmek, aşımızdır özgürlük

Yokluğunda sel olan yaşımızdır özgürlük

M.NİHAT MALKOÇ