Hüzün Ne Muhteşem Bir Ordudur ki

I

 

Mezar taşıma giydirin bayramlıklarımı

II

Saman uğrusuna astığım gözyaşları-
Ağyara düştü
... ve ben ipek kanatlı rüzgarlar eşliğinde
bir yerlerde gökkuşağını kesmeye gidiyorum.
Elimde sadece gül bahçeleri...
Dilimde sadece sürgün kelimeler...
Sevda vurgunu-
Gönlümün tükenmeyen nağmelerini sunarak
Birer birer
Gökkuşağını kesmeye

III
Şimdi kandır yağan üstümüze/
bu akşam üstüleri/
Hüzün ne muhteşem bir ordudur ki,
Dört nala koşar üstümüze
En acı hatıralarla,
hatıralar kadar acı yıllar-
sarmaş dolaş yüzümüzde.
Hüzün ne muhteşem bir ordudur ki;
dört nala koşar üstümüze.

IV
Ey gönlü mimoza!
Bir adam yağmurun altında haykırıyor.
Sessizce haykırıyor.
Duyuyorum.
Duyuyor musun?
İn artık göklerden. İn de gel
İn artık göklerden in artık.
V

Karanlık karşıki dağdan indi
Ay ışığının yüzüne vurduğu adam
''Mehtap iki kişiliktir'' diye haykırdı
yüzünde yalnız
Başını omuzumda taşıyan adamın yüzü vardı.