Bilesin

Gölgesinde avunduğum son ağacım kurudu 
rüzgarların ıslığı yalnızlığı besteler 
sensizliğin yıkandığı karanlığın kuytusu 
karaltılarda sular,dile gelir muzdarip 

kuğular kanat açar denizlerin ufkuna 
büyülü yalnızlığımı, alıp götürür 

Kavuşmak, başımdan, yıldızlar kadar uzak! 

güneşi kavurur bir mum anlık ateşiyle 
şiirlere konar sevda kuşları 

Ey benim o rengince yaş döktüğüm gelincik! 
gözlerim oyalanır geçtiğin yollarda. 
ve sen ey aynadaki silik görüntü, 
gözlerim bulutlanır sana baktıkça. 

Artık iflah olmaz bu aşk yarası 
bir buket sevgi sana 
bin türlü ölüm bana. 

Aşkı içtim ağzımda cam kırıkları 
içimdeki film koptu her karede yalnız sen 

baktım gökyüzüne ay yerindeydi 
sonra sordum kendime 
ya hayalimdeki? 

yaprak altından bakan utangaç goncam. 
eksik kalmış son kelimesi şiirimin. 
el değmemiş sedeflerin içindeki inci. 
sonu gelmeyen tatlı bir ruya. 
Ey şairin ruhundaki sonsuz ilham! 
güvercin bakışlım. 
ufka çıkan sokağım. 
dağlara yaslanan şelalem. 
gönlümün penceresine asılan kandil. 
kana kana, 
kana kana içtiğim gibisin 
ağladığım senin içindir. 
güldüğün benim için. 

kimbilir neredesin şimdi? 
seni arıyorum 
seni düşlüyorum. 
ölmüş olsaydın keşke, 

o zaman yerini bilir, 
yanına gelirdim.