Vesselam

Ne derbeder me mecnun ne divane 
Olan başım şimdi viran biçare 
Paslı mahsun kalan dertli avare 
Gönlüm kordu küle döndü vesselam 

Ummanlar ki derelerden beslenir 
Ruh bedende taa derinden seslenir 
Gönül aşkla şevkle gamla hislenir 
Derdim yoktu kırkı aştı vesselam 

Ağla gözüm ağla yaşlar nafile 
Serden geçen ruhum döndü sefile 
Saray kurdum köhne olan kalbime 
Göz yaşlarım yok eyledi vesselam 

Zerk eylenen zehir çıkmaz kanımdan 
Tabip gönlüm ayrılmaz hiç yanımdan 
Dost görünüp gitmeyenler başımdan 
Sırra kadem bastılar tüm vesselam