Ölümsüzlük Risalesi

Kâinat sarsılırken secdeye varır dağlar

Ölümsüzlük iksiri ölümün yapısında

Hayatın tilmizleri bekleşir kapısında

Geride kalan dostlar ağlaşırlar nafile

Ölümsüzlük sırrını anlatmak zor gafile

Ömrün duraklarında durmadan geçer zaman

Son dem arifesinde kim diler sana aman?

Son kez yansır aynaya dudaklarda tebessüm

Verilir son raddede yüce makamdan hüküm

Ölümle cümle âlem dirilişe doğuyor

Saadet güneşleri karanlığı boğuyor

Ufka göz kırpan güneş yararken bulutları

Miş'li geçmiş zamana taşıyor umutları

Nice kutlu doğuma gebedir berzahımız

Mahkeme-i Kübra'da yerde kalmaz âhımız

İnsanlık eskiyorken ölüm tazeleniyor

Hakikat yarışında kötüler eleniyor

Sonsuzluk şafağına ölüm bir göçse eğer

Şu kokuşmuş hayatta bu göç her şeye değer

Gölgemizi yüzdürdük berrak mavi sularda

Bir başına bıraktık şöhreti kuytularda

Gece gün kapımızda kişner ölüm atları

Kabrin ardında kalır dünya saltanatları

Deruni düşünceler hayata ölüm taşır

Çiy düşer hissiyata düşler ayazda üşür

Elbet bir gün her nefis tadacaktır ölümü

Rabbim zakkuma inat açtır gonca gülümü

Ölüm, ölümsüzlüğe nurdan kapı aralar

Ten toprağı öpünce iyileşir yaralar…

M.NİHAT MALKOÇ

(01 Ocak 2008/Trabzon)

Yayınlandığı Yer: Nida Dergisi/Şubat 2008