Gidemem

Kimilerinin tek bencilce çığlığı

Dünyaya ilk adımlarıyla attıklarıdır

Bazılarınınsa her seslenişleri

Hayat boyu süregidecek bencilliklerini taşır üzerlerinde

Kimileri limon ağaçlarını sever

Etraflıca seviler için

Bazılarının en sevgilisidir limanlar

Yalnızca veda edebildiklerinden

Kulağa hoş gelen ezgiler mırıldanır kimileri

Ruh doyurup hatıra bırakabilmek için

Bazıları kırar çingenelerin çalgılarını

Tahammülsüzlüklerini doldurup ceplerine

Kimileri adamın gözlerine gözlerine bakar

Gözleriyle yalan söylemekten azade oldukları için

Göz görünce kaçar bazıları

Bütün gözlerde yalandan çizgiler kalsın diye

Yağmur kokusuna teslim olur kimileri

Bulutlardan korkmadıkları için

Her yağmur damlasını oluklara hapseder bazıları

İntikam adlı soğuk sebeplerinin buyruğu ile

Ömürlük gizleyişler biriktirir kimileri

Sırların sadece aynalara ait olmadıklarını bildikleri için

Ağızlarında bakla bile ıslatamaz bazıları

Becerip beceremediklerini duyururlar sağır sultana bile hünerle

Anlık çarpıntılardan uzak durur kimileri

Bir andır bazılarına göre hayat

Yeterince uzun olmadığı zannı ile

Yutkunur kimileri söylenesileri

Acuze sesler çıkartmamak için

Tek bildiği tükürmektir bazılarının

İmler hep kimliksiz kalasıdır çünkü onlara göre

Güneşten ışık dilenirken bazıları

Ayın ardına ilişirler ve

Güneşi suçlarlar ışık sızdırmadığı için üstelik

Oysa güneş

En kadimlerini geride bırakıp

Süzmüştür büyütebildiklerinin tümünü

Boyunu aşınca karanlık

Ürkmüştür sadece

Bazıları susar bu itiş kakış karşısında

En güvenli çığlıklarını

Dünyaya attıkları o ilk adımda kaybettikleri için

Ve hiçbir zaman

Hiçbir yere gidemezler izlerin üzerinden

Cambazlardan korktukları için...