Bazen Aşk

Bazen; s/öz yanar, anlatılmaz. Alev olur duygular, yalnızca tek kişi görse yeter dumansız alevi. Kor misali içten içe yanar…

Bazen; sarmaşıktır sarar ruhu, tatlı bir serzeniş olur.  Ürperir bedenin, yanar dilin, anlatılmaz. Yaşanır yaşlı gözlerde…

Bazen; umarsızca bir söyleyiş, yaradır dilin ucunda. Uçurum kenarında açan bir çiçektir sevilene verilecek.

Bazen; serserice bir bekleyiş sevmeyi bilene hediyedir. Arı gibi birçok güzellik gezip, ustaca örülmüş bir ağa takılmak ve kurtulmayı istememektir.

Bazen; bir damlaya "aşk" adını koyup onu gözlerinde saklamaktır. Yaz yağmuru gibi hızlıca gelip, güneşi görünce anında kurumaktır.

Bazen; yutkunamadığın bir yumruk olur boğazında. Ne nefes alabilirsin ne de gitmesine izin vermek istersin.

Bazen; pamuk ipliğine bağlanır az sonra kopacağını bile bile yaşanır. Bir anı ömre bedeldir. Parmak uçlarından dökülür sevgilinin saçlarına.

Bazen; bir kitaptır okunur, sonu merak edilmez, sıkışır kalırsın sayfaların arasına. Yalnızca iki kahramanı olan dizeyi soluksuz ve defalarca okumaktır.

Bazen; rüzgârın koynuna alıp uçurduğu kuru bir yapraktır. Ya bir ateşe ya da sevdanın kucağına bırakır; iki türlüde yanarsın.

Bazen; yağmurda beraber ıslanmak sevgilinin saçlarından süzülen damlaların dudağına düşmesidir.  Hiç konuşmaz sadece ıslanırsın sırılsıklam.

Bazen; sessizce giderken yüreğini ona bırakmaktır. Geri dönüşü olmayan yola isteksizce yürümek ve ölümü düşlemektir…