Bir Aşk Masalı

                                      BİR AŞK MASALI…

                              İmbatlar okşarken yakamozları,

                              Sen diye kokuyor, tüm yaseminler.

                              Ve bu kentin, o çılgın akşamları,

                              Med-cezirdir sensiz. Bitmez geceler…

                              Bırakıp giderken, böyle çaresiz,

                              Yitirdim geçmişi, kaldım öncesiz.

                              Ve her gece dalgın, suskun ve sessiz,

                              Dinliyor Ada'da, beni sahiller… (*)

                              Sahiller seni söyler, seni anlatır,

                              Sularda izin var, sen hatırlatır.

                              Sana tutkunluğum, yürek kanatır,

                              Ressamlar ufkuma, seni resmeder…

                              Yıldızlar yıkıyor siluetini,

                              Ay, kendine takmış, kirpiklerini.

                              Güneşe vermezken gülüşlerini,

                              Öfkeme hedeftir, resmin çizenler…

                              İzini ararım, gezdiğin yerde,

                              Oturduğun bank, park ve kafelerde.

                              Sorgunu yaparken müzikhollerde,

                              "Elcordobes" çalar, tüm müzisyenler…

                              Gittin ya bu kentten, iz bırakarak,

                              Gönlüme dert, öze köz doldurarak.

                              Beklemek olur mu, hep arayarak?

(*) Ada: Buradaki "ada" ismi, "Kuşadası" anlamında kullanılmıştır… Nitekim Aydın İli'mize bağlı olan bu güzel belde, Aydın ve havalisinde, "Kuşadası" olarak değil de, kısaca "Ada" olarak anılır…