Absurd Şiir

Ruha daldırıldı bıçak sapında parmak izim

Ben ölüyüm söyleyin dostlar neredeyim

...

Bıçak bilenmiş iyi bilenmiş yani

Harcanan emeğe yazık patatesler çürük çıktı

...

Kesmiyor dediler bıktım yalandan bilekleri güçlüdür

Sonunda bu da olacaktı bıçakla ağaçları budadı

...

Ağaçların gövdesinde iki harf kazınmış çakı ucuyla

Yapmayın taze aşıklar sevgiyi kalbinize emzirtin

...

Beni sormuş haytanın biri Bursa malı olsaydı bıçağı

Üzülmezdim inanın kasabın çırağı kurbanı kestirmedim

...

Muhabbete bıçakla dalanın kelimeleri cenabet kokar

Gösterin kapıyı ko gitsin besmelesiz evladın biridir ancak

...

Kalemi iyice keskinleştirmiş elinde kabzalı bışak

Bıçak keskin değildir demedim kalemin yazdığı kalıcıdır dedim

...

Kılıncın kabzasını iyi tutardı  kama sallayışı vardı harika

Yeniçeri rolünde bizim çocuk haftaya piyesi var

...

Kesti birdenbire sinirlice sormadı canına yetti karpuzu

Hep kelek çıktı kırmızısını buluncaya kadar saatler geçti

....

Ayşe Hanım kesmeye kararlı çıktı kesti sonunda elinde bıçak

çamaşır ipi yok, hırısz çalmıyor bahçeden artık çamaşırını

...

Bu şiir mi yani bıçaktan geçilmiyor açıkçası

Bıçak var esir tutar adamı bıçak var esir bıraktırır

...

Kim derdi absurde kaçar kalemim kim derdi yazarım

Bak gönül ahvalime anlaşılmaz dizeler kurdum şiir yazarım