Edebiyat ve Kültür Platformu
Başladığımız Yerde Aşk
Her gün biraz daha yalnız kaldım
Oysaki az önce seni unuttuğumu kabullenmiştim
Nerden çıka geldi sensizlik
Aklım vurgun yemiş gibi sarhoş
Galiba sensizlik unuttukça kanayan bir yara
Kadehlerde unuturum sandıklarım vardı
Sandıklarda kalır sanmıştım resimlerin
Oysaki unutmak istemediklerimmiş sensizlik
Aynadaki yüzüm sırtını dönmüş gülüşüme
Gittin ya tenhalaşan caddelerde bir beter
Aşktan kaçan suçlu bir çocuktum oysa
Büyüyen sadece adımlarım değilmiş
Düşlerimde kanayan bir yara var artık
Aşk çoktan çocukluğumu unutturmuş bana
Bir kadın bir hayatı çalıp gidebiliyormuş
Dudaklarında heyecanlandım
Dudaklarından çıkan bir sözle ağladım
Ayrılık her insana dâhilmiş
Ama benim ki neden bu kadar acı veriyor anlamadım
Hayatımda ilk defa kanım gözlerimden aktı
Meğer aşk böyle yaralıyormuş insanı
Biri gelince aşk biri gidince yine aşk
Ne garipmiş şu mutluluk masalı
Bir kadınla başlıyor hayatlarımız
Bir kadınla son buluyor hayallerimiz
Ama gerçek işte bu;
Başladığı yere geri geliyor insan
Bir kadının sevgisiyle doğuyor evlat
Bir kadının gidişiyle karalar bağlıyor hayat…
Başladığımız Yerde Aşk başlıklı yazı S.ARS. tarafından
10.05.2011 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 1
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.
