Elveda..

Beni çağırıyorlar, duyuyor musun?
Ayrılık vaktim yaklaşıyor yavaş.. yavaş..
Hadi artık, bakma öyle..
Ver elini bana, son kere vedalaş..
İstersen sende gel, senin içinde alayım bir bilet..
Eskiden ne çok oynardık gazozuna misket:)
Özledim biliyor musun.. Seninle olan herbirşeyi çok özledim..
Beni unutma olur mu?
Hiç çıkmayayım hatırından!...
Eğerki unutacak olursan, işte o zaman ölürüm kahrımdan..
Görürümki ağlarsın..
Ama dayanamam.. Benim için ıslanmasın yanakların..
Sen erkek adamsın! Duyulmasın hıçkırıkların..
Benim gitmem gerek.. Kalmasın boynun bükük..
Mumlar dayanmaz oldu, yıldızlarımsa sönük..
Bu ne hal?? Ben seni böyle mi bıraktım? Sırtınsa güneşe dönük!
Çeki düzene gir lütfen, üstün başın yırtık, sökük..
Birgün tekrar biraraya gelicez sakın unutma..
O zamana kadar öğüdüm: Ayakta dur yıkılma..
Elbette olacaktır hayatta muamma..
Gülmek istediğin zaman beni hatırla, üzülme asla..
Mutlu olmandır, şimdi senden tek ricam..
Yaşadığın her an çok kıymetli aslında..
Belki bedenen yanında değilim şu an..
Biliyorum, zihnindeyim, seninleyim mutlaka..
Ayrılık sirenlerim son kez çalıyor maaleseff:(
Artık kesinlikle gitmeliyim.. Bir daha dönmemek üzere..
Duyamazsın ya sesimi, o yüzden yazıyorum bunları sana..
Ömür boyu sev, sevil, mutlu ol.. Ama beni unutma..
Son vasiyetimdir bunlar.. Şimdi ELVEDA...