Edebiyat ve Kültür Platformu
Kara Çocuk
Derler ki aşk yalandır ve de hiç yoktur
Olmasaydı sevgi, kalp desen bomboştur
Gündüz geceye yoldaştır; yaren değil...
Umudun yitik kaldığı bir girdaptan seslensem peki
Mahşere kadar, desem uzatıp ellerimi...
Güneş olup; doğar mıydın haneme?
Üstün körü bakar mıydın gizlice?
Nedenini sorgulamıyorum, nedendir; bilinmezlik
Üşümelerim var benim ve de koyu bir sensizlik
Nasıl ki martı koşar bir simitin peşine...
Korkum kaybetmektir, denk gelmişken eşime...
Umut oldun, ışık oldun, bir uğultusun bazen
Titrerken ellerim, yazmaya her kalkıştığımda adını
Lal olan dillerimden mi beklersin aşkımı haykırmayı
Uyku haram gelirken, uyumaya direnen
O kişinin gözleri, senin yolunu bekler
Lütfedip gelsen hani, bir kez olsun sözüme
Sevgi ile sulayıp, aşk mezesiyle besler
Usum yerindedir de, uslanmayı unuttum
Ne çare ki bu gönül, avaredir çoktandır
Sus pus olup etrafı ninni ile uyuttum
Elden günden çekindim, bir de böyle avuttum
Ve şimdi söylüyorum, tekrar tekrar yeniden
Güneş olup haneme her gün doğacak mısın?
İlelebet canıma ruhunu katar mısın?
Lakin, pes etmem kolay, bilirsin ısrarcıyım
İstedim ki gül biraz, bugün özel bir günün
Muradın niyazımdır, benim kara çocuğum :))
Kara Çocuk başlıklı yazı Sevinç A. K. tarafından
24.10.2013 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 7
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.