Kül Ve Beyaz

ben,
geceleri yaksam
gün vazgeçmeyecek ihbarından acıya..

bir hayale adanmış suretin,
soğuk
çaresiz ucunda nefesimin
soyutlanışımdaki sabır
ve taşıyor kollarımdan uçsuz bucaksız gölgen,

hangimiz kül,
hangimiz beyaz..

hiç yoktan hıçkırıklarımı saklayacak karanlığa
garip bir hediye olacaksın
nüfuz ederken Tanrı'nın bahçelerine

 _aynı yaşta kalacakmısın_

daha derine inmek isterken yağmaladığım toprakta..

..ve
ıslak avuçlarımla özgürlüğe teslim etmeliyim seni
dayan..
samimi dostum,
bu sessizlikte geçecek inan

hangimiz kül,
hangimiz beyaz..