Yöresel Şanlıurfa

Adıy bata emine.
Yüzümü yere koydiy.
Sankim evde yoh kibi.
Alamın eviy soydiy.
 
Bınca yemahlar yaptım.
Ben dün eyin mıtfakta.
Evda yemah yemiysen.
Çi küfteye dalıysen.
 
Fatey demiş ellere.
Düşiriysen dillere.
Kökiye kıran gire.
Yaptığıy yerre gire.
 
Eliy ayağıy tutiy.
Hiçbir işe bakmıysen.
Sankim kıtlıhtan çıkmış.
Sebah, akşam doymıysen.
 
Babay eve gelende.
Siyi söyliyem diyem.
Söylesemde ne fayde.
Yüzüy de yoh ki perde.
 
Tehtayı getir biye.
Hamur açam doy diye.
Oklavaya az yağ sür.
Sokmayayım göziye.
 
Gelinlik kız olmuşsan.
Halan evde durmıysan
Gecenin bir seheti.
Yeriyde oturmıysan.
 
Kıymıh battı elime.
Düştük alam diline.
Yaptığıy yetti artıh.
Beyniye lanet gire.