Edebiyat ve Kültür Platformu
Deli Divane Gönül
Âşık-ı mehcur kaldım, şeb-i yeldaya erdim.
Sitem hep aşinaya, ona ömrümü verdim.
Bezm-i âlemdir sandım, gönül bayram görmedi.
Arz-ı hâlim ederken, gülistandan gül derdim.
Sevda ile yoğruldum, pinhan eylemek olmaz.
Firaha kudretim yok, arz-ı halim anlamaz.
El ta'nından gam oldum, canan geri dönmedi.
Gönül figan eğliyor, dünya kimseye kalmaz.
Bâde-i Çû Nârdayım, aşk od'una yanmışım.
Esir-i derdi ile, yar diye ağlamışım…
Deli divane gönül, muradına ermedi.
Ciğerime gark olmuş, yüreğim dağlamışım.
Mehcur: ayrılık
Şeb-i Yelda: en uzun gece
Aşiyan: tanıyan, bilen
Bezm-i alem: dünya meclisi, dünya bayramı
Arz-ı hal: halini iletmek
Gülistan: gül bahçesi
Pinhan: gizli, saklanmış
Firah: üzüntü, keder
Figan: bağırma
Bâde-i Çû Nâr: sert içki
Gark olmak: gömülmek batmak
Deli Divane Gönül başlıklı yazı Mehmet Fikret ÜNALAN (Kul Fikret) tarafından
16.07.2011 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 3
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.