Ümit Yaşar Yaz Demeseydi

Benim Zeycan'ım

Onun Acılar denizi vardı
Benim Yalnızlar rıhtımı
Acı,hasret

Yalnızlık,vefasızlık
Kalemi elime aldırmıştı
Yazmaya başlamıştım

Boşalmaya çalışıyordum

Ve bir gün

Zannedersem

Yetmiş yedinin mart ayında
ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN
Çıkıverdi karşıma
Şiirlerimi okudu

Köşesinde yayınlamaya başladı

  " Duygulu yazıyorsun
    Yaz oğlum yaz

     Kalem seni seviyor " dedi

Bana güç verdi
Gaz verdi

Onlarca şiirimi

Köşesinde yayınladı
Ümit verdi
İşte o gün,bugün
Tam otuz beş yıldır
Bıkmadan

Usanmadan

Yorulmadan yazıyorum ben
Kimler geldi,kimler geçti
Kimleri,
Neleri yazmadı bu kalem
Merhum,büyük üstat
ÜMİT YAŞAR YAZ DEMESEYDİ
3500 ŞİİR yazamazdım
On şiir kitabı çıkaramazdım
YÜREĞİ YANMIŞ ŞAİRLERDEN
ŞİİR MAKİNESİ
NÖBETÇİ ŞAİR

Zikzak çizmez şair
Olmazdım,olamazdım
ŞAHİN ERTÜRK olarak kalır
Unutulur giderdim
ÜMİT YAŞAR YAZ DEMESEYDİ