Yine

yine kayboluyorum yokluğunun uçsuz bucaksız sokaklarında...sensiz geçen bir bayram sabahı daha ve kalabalık yalnızlığımı yüzüme vururcasına mutlu...uzanıyorum yatağıma içimde acıyan parçana ninni söylüyorum uyusunda canımı yakmasın diye...o uyudukça sen ölüyorsun...ağzımda mutsuzluğun acı tadı..o uyudukça yaklaşan ölümün tatlı huzuru doluyor bedenime...ilk defa bu kadar çok istiyorum senden kalan parçamın ölümünü...onu öldürmeyi düşünemeyen ben sanırım zamana yeniliyorum bu sabah...ve içimdeki parçan uyudukça ağırlaşıyor göz kapaklarım...mutlu rüyalara adım adım yürüyorum...ve en sonunda sen hafızamda tatlı bir rüya olarak kalıyorsun ve ben seni düşünmeden uyumanın tadını varıyorum bu gece ilk defa...!