Bu Kentte Her Yalnızlık Kendini Ağlar

Kelebeğim,
bu kentte her yalnızlık kendini ağlar...
bende aklıma her düştüğünde Seni ağlıyorum...
içimin uzayan koridorlarının sonunda bekliyorum Seni
.....gellll...
desem,gelir misin....???
en yaralı yanımı göstersem,sarar mısın gözlerinle...?
kanatlarım yoruldu beklemekten baharları....
Sen...
Sen gecem değil,mavim olur musun...?
…
bu kentte her yalnızlık kendini ağlar.....
bense,yokluğunu ağlıyorum,denize bakan yanımla...
hadi...
beni sar..
beni gizle içime sızan akrebimden...
küsüşümden beni barıştır...
hadi...
bak "Sen" kesiliyorum yokluğunda...
kirpiğime asıyorum en onulmaz Sensizliğimi....
hadi...
gel desem gelir misin
elinde gül baharınla...?.
o, rengârenk gözlerinle bakar mısın yüreğime..?
dokunabilir misin tenhasına yokluğunun..?
çözer misin en depresif bunalımlarımı gül gülüşünle..?
...hadi....
gel..!
bekliyorum kıpırdamayan Sensizliğimle...
hadi..!
bu kentte yalnızlıklar kendini ağlar…
bende Seni…
yokluğunda…




…