Acı Doldu Yüreğim

Öksüz yetim çocuklar, imrenerek bakarken,
Adaletsiz  dünyada, asla mutlu olmadım.
Yağmurların  altında, yıldırımlar çakarken,
Acı doldu yüreğim  yaşamdan zevk almadım.

Kimsesizdi  yavrular, ölmüştü  anneleri,
Yıkılmıştı  sellerde, kerpiçten haneleri,
Haşlayarak  yerlerdi,koçandan  taneleri
Acı doldu yüreğim  yaşamdan zevk almadım.

Çok yalnızdı Fadime, okulu  terk eyledi
Ana oldu  kardeşe,mutluluk  gark eyledi .
Kan ağlayan gönlüne,sevgiyi zerk eyledi
Acı doldu yüreğim,yaşamdan zevk almadım.

Ana   gibi  şefkatle, kardeşe bakacaktı.
Geçim  için koluna, kirmanı takacaktı.
Yoksulluğun acısı,paçadan akacaktı    
Acı doldu yüreğim, yaşamdan zevk almadım.

Safahata  dalarak,zor günü unuturlar.
Haksızlığı örterek, parayla avuturlar.
Gönül bağı sararır, sevgiyi  kuruturlar.
Acı doldu yüreğim,yaşamdan zevk almadım.

Bir  tarafta lüks hayat,duyarsız insanımız,
Düşünmeyiz kimseyi,artık yok ihsanımız.
Çalışmadan kazanır,açıkgöz korsanımız.
Acı doldu yüreğim, yaşamdan zevk almadım.

Zenginleri güldüren, dengesi bozuk dünya.
Karnı   açtır fakirin,yine  de  kurar hülya.
Güvendiğin   servetin,  bir anda olur rüya,
Acı doldu yüreğim,  yaşamdan zevk almadım.