Dönüş Yok Bu Seferden

İki yakada iki bedbaht gölgeyiz biz seninle

Dolaşıyoruz ortalıkta fark edilmiyor bedenlerimiz

Bir seni almışım şu kırk yıllık tekneme

Gitgide çoğalan anılarımı bir de

Her fersah çıkmazlara gebe

Varacağımız adalar darboğaz

Kendini tekrarlamaktan yoruldu günlerimiz

Sis içinde gece

Kuzey denizlerinin soğuğunda üşüyor düşlerimiz

Geçmişe bak ne kadar tanıdık yaşadıklarımız

Su değil sese akan zamanı harcıyoruz

Dünya bizden habersiz biz içinde hancı

Aşk için giymişiz de kızılı

Yenememişiz nefsimizde ki hırsı

Her yolcunun ilk durağıdır da dünya

Son duraktan bihaberiz

Anlamaya çalışsak ta çıkış yok bu girdaptan

Zaman günle yarışta

İklimlerse kar altında

Saklanmaktan sarardı hayallerimiz

Sanma ki gerçekteyiz tüm yaşananlar yalan

Herkes kendi hayatında kurgudur yalnızca

Akşamın göğsünde duran yağmuruz sadece

Bağrımıza düşen kor alev alır her nefeste

Biz esir birer gövdeyiz bu yangınlar içinde

Işığı alnıma vuran deniz

Biliyorum gelecek yok bu seferden

Suskunluğum çaresizlikten

Bağışlanacağımı bilsem bir an

Orada başlardım kürek çekmeye yeniden