Bir Ses

Bir Ses

Her gece gölün kenarında
kederli üzgün yakardı bir sıgara.
Gizlilikte ve sabırsızlıkla beklerdi
ve alazlar içindeydi yüreği!

Karanlıkla kaynasa bile göl
ve çarpsa da o genç yürek,
hiddetli olsa da su, çağıldasa da
gelirdi şikayet etmeksizin her gece.

İşitirdi kulakla ve yürekle
suyun yakınlarındaki bir sesi,
ve dönüşürdü bir aşk meşalesine
gölün kıyılarında.

Şimdi yalnızca su sesi duyulur.
Bir gölge gibi durur gölün kıyısında...
O’dur gelen! Yeniden birlikteler!
Ah! Gizem üstüne gizemdir yine gece...

      Kadriye YAPICI   Ağustos  2011