Gözyaşlarımda Tükeniyorum

GÖZYAŞLARIMDA TÜKENİYORUM

                                                   Nihat ÖNER

Kayboluyorum zamanın dipsiz dehlizlerinde

Özgürlük beyhude bir arayış bu vahalarda.

Bağlanıyorum farkında olmadan

Tüm benliğimle çaresiz.

Boğulmak ve erimek avuçlarımda

Gözyaşlarımda tükenişimi izliyorum adeta

Eriyorum sevdalarımın tozunda

Tükenişim göz yaşlarımda

Eriyorum güneşsiz.

Her ok, zehirli kirpiklerinde

Batarken gönlüme

Donmuyor ıslak göz kapaklarım

Tükeniyor hayallerim  sıcak saatlerinde

Zonklayan damarlarımın her düğümünde

Kapanıyor yollar

Sıcak saatlerde tükeniyor hayallerim

Geceyi bardak bardak harcıyorken titreyen ellerimde

Bir duman eksik belki

Flulaşan görüntümün mahzeninde

Işıklar göstermiyor terleyen alnımdaki parlaklığı

Gece utangaç edasıyla adeta kıvrılıyor bir köşeye

Suçlu ve mahcup…

Kulak verebilsem duymadıklarıma

Keşke duyabilsem duymadıklarımı

Keşke duyabilsem  işittiklerimi.

Sadece güldüğümü  zannediyorum

 Ağladığımı duyurarak

Kimse görmüyor aslında seslerimi

Duyguların karıştığı sofrada ne yenilir yutulur şeydir bunlar

Gece makyajına bürünmedi henüz

Acılı zılgıtlarını takınmadı daha

Yıldızların göz kırpmaları arasında süslenmeyi pek sever ayrılıklar

Sade hayatları tercih ederim her zaman

Bulanık ne görse gözyaşına dönüştürür rayihalar

Matemine yer yok gönlünde daldaki çiçeğin

O  ne özgürlükler yaşadı her savaşın son demlerinde

Ne barışlar yaşadı desem inanmayacaksın