Kardelen

 
KARDELEN

                                 Nihat ÖNER
Çehreni güllerden gülüşlerle süsle sen
Bu kadar zalim olma, merhamet takın.
Vuslatı da bilirsin, nedir derdin kardelen
Olmasan da dönecek dünya hele bir bakın.
 
Kaleminde takat yok, dilin kurudu senin
Söze dönüşemeyen duygun hani nerede?
Kelimeler ne yapsın, günah söylemeyenin
Yüreğine sıkılan kurşun hala içerde
 
Kan tüküren bedenin iniltiler içinde
Hızla çarpan bedenin hissetmekten bigâne
Koy yüreğin çarpmasın, sen sıkı tut yinede
Öüme sevdalısın, bütün bunlar bahane.
 
Köprülerin kurulup güneşe yolculuğa
Karar veren sen misin? Nerede hazırlığın?
Sevgilerle yıkanan yürekten mutluluğa,
Sır olup uçtun yine, yıkıldı krallığın.
 
 
Şarkılar söylerken deniz dalgalarına
Martılar kanat çırpsın, ahenge ritim tutsun.
Düğüm düğüm sıkılan yüreğim saçlarına
Denizden köpükleri avuç avuç doldursun.
 
Kabahat sende değil, seni anlamayanda
Beklerken sen, sana sunulacak huzuru
Sevginin altın kapta uzatıldığı anda
Yüreğine sarınan ve şımartan gururu
 
Yine de sen bilirsin fazla acı çektirme.
Hayat darağacına söyle kaç kişi sığar?
Fermanım elindedir, yaz da ver celladıma
Kapanmadan gözlerim yepyeni bir gün doğar.
 
Bir tereddüt ve sonra tereddütsüz bakışla
Anla nasıl oluyor, nasıl sürüyor hayat.
Ve bir el uzatarak varlığını onayla.
Bak nasıl can bulacak, sana tanınan fırsat.