Yaşaran Gözler

Ne sevgi ki bu,bıkmadan koşan

Koştukça yananların iliğindeki nefes

Bir avuç kıpırdanmayı kuşatan yekpare nur

Nasırlı diller bunu haykıramaz belki

Bir pencere bulsa döker içini kalabalıklara

İnsan..siluetinde binbir renk gizli olan

İlhamında gözler cabası,hisler yumağında

Örülen ve elden ele geçen

Semadan inen bir ibrişim heykel sevincinde

Sessiz kelime ruhunda aralanmış kapılar

Terleyen alınların yaz bakışlarında

Ufku yalayan gözler hep pusuda

Sicim olmuş hayata mermerlerde bakabilme;

Bir ömür sıkletinden burudetle ayrılabilme

Vefa sayfaları çevriledursun kitabıyla

Aşk var,yanmak var ve de pişmek

İşte can, budur hayat girebilenlere

Kapıların eşiğinde uzanmış keder kırıntıları

Göz bekliyor çağıldamalı ezgisiyle..

                        Gürsel ÇOPUR