Yürek Bestesi

Hiç kimse bilmiyordu, şekerli yoğurt sevdiğimi;
Senden başka…
Ve kimseye söylemedim;
Bir adımın da "Bahar" olduğunu;
Hazanı soluyan gönlüme rağmen…

Her şeye rağmen yaşamalıydım;
Dimdik durmalıydım ayakta..
Vicdanı sükut etmişlerden;
İntikam almamalıydım..
Sadece örnek olmalıydım…

Verdiğim mücadele insanca olmalıydı…

Kimsenin yüreği ile oynamamalıydım,
Kimsenin onuruna dokunmamalı,
Hiç kimsenin sevdiğini,
Mutluluğunu almamalıydım elinden.
Umutlarını vurmamalıydım kalbinden..
Benim mutluluğuma bedel;
Çalıntı mutluluklar olmamalıydı bana umut..
Bu bana acı verse de...

Senden başkası bilmedi asla bunları;
Ve başka şeyleri;
Çiçeklerden, gülü sevdiğimi mesela,
Bir de, beyaz papatya…
Renklerdense, uçuk mavi,
Tıpkı bulutların koynunda beslediğim, düşlerim gibi...

Sevgiye dair notlar düşerken;
Hayatın soluk sayfalarına;
Kaybolduğumu, satır aralarında…

Şair kaçıklığında, şiirler yazdığımı;
Yastığımın kenarına iliştirdiğim,
Kalemim ve kâğıdımı..

Türkuaz rengi hûlyalar kurduğumu;
En imkânsız tarafından…

Sevgimizin katık olduğunu, besmelenin bereket,
Simitle peynirimizi yerken,
Ve demli çaylarımızı içerken, kahvaltıda..

Senden başkası bilmiyordu;
Benim biraz tuhaf olduğumu…
Sevdiğim zamanki samimiyeti;
Sevdama, ömrümü koyduğumu..
Dostluğumu...
Ve, bu hayata;
Seninle tutunduğumu…