Benden Dostlara...

Bana bıkkınlıktan söz açan dostlar,

Yol uzundu evet bildim yürüdüm.

Yoldan çevirmekti bütün maksatlar

Şeytani her fikri sildim kürüdüm.

Nasıl ki her bahar yeşerir otlar

Toprak okşandıkça tomurcuk patlar

Seneye kalmadan bütün umutlar

Umudun üstünü umut bürüdüm.

Nisanda mayısta meleyen kuzu

Anasını geçer görürse yazı

Hep umut peşinde umutsa tazı

Koştukça mecalsiz kaldım kurudum.

Mevsimler değişti hep aynı bahtım

İstedim her gönle kurulsun tahtım

Öksüz gönüllerde cılız bir ah'tım

Gönüldeki harla her gün eridim.

Bazen bel bağladım karlı dağlara

Mezarlıktan baktım kalan sağlara

Ayrık otu gibi sardım bağlara

Dallarım yeşilken dipten çürüdüm.

Şimdi anladım ki ömür şahsa has

Çekmeden biter mi derdi müşahhas

Yaşanılan mazi kefenden libas

Toprağın altına girdim yürüdüm.

16.03.2010
Necati ŞİMŞEK

Ankara