Pervane

Git gide gözümüzden uzaklaştı ufuk
Bu yalancı baharda üstümüz açık kaldık
Bizi zamana esir etti an sualsiz sorgusuz
Zamansız açan zambaklara beste olduk

Hicranla elem taht kurmuş kalbimde
Aldığım nefeste tazelenir acım
Rüzgarın bizi benliğe kapattığı kafeste
Çırpındıkça yalnızlığa çarpar kanatlarım

Gel yetiştir o ölümsüz suyu ey yar
Serinlet bizi dinsin içimizdeki bu yangın
Zemheri soğuklarda üşümek olsa da kaderimiz
Yine gel serinlet bizi dinsin içimizde ki bu yangın

Bir hayalin peşinde ummanın içindeyim
Ya ben bana sırım ya ben benden bihaberim
Yaklaştıkça içimde varolan bir melalin
Kaygınsı taşıyorum benimle beraber yüz binlerin