Güfteli Sevgiler

Ben kelimelerle oynamıyorum, kelimeler benimle oynuyor diye tanımlıyordu bir şiir ustası kendini, başka bir usta cebimdeki kelimeler koyuyordu tek perdelik oyununun adını, yağmur adam diye bir film giriyordu vizyona, altın ayı ödülüne layık görülüyordu muson yağmurları isimli hintfilmi.. Yağmur yağıyor seller akıyordu arap kızı yine camdaydı.. Oysa bunlar yağmur cama vuruken gelmişti aklıma, yağmur cama vurmasaydı, hiç kimsenin yağmur un bile öyle küçük ellerinin olmadığı, köyümün yağmurlarında yıkanma isteğim, yağmur sesinin aşka daveti, yağmur duası takılıverirmiydi kulaklarıma, arap kızının camdan bakışı çağırımıydı beni uzaktan.

Ustalarımız kelimelerle oynayadursunlar, gönül yaralarını, yürek yangınlarını, nedamet ve coşkularını, ceplerindeki kelimelerle anlatadursunlar olanca marifetleriyle, bizler hazır bulduk şarkılarda duyguların nasıl nağme nağme dokunduğunu;
Bir rüzgardır gelir geçer sanmıştım lakin avuçlarımda hala sıcaklığın var ve işte bir ateşim yanarım dumanım yok külüm yok, hayır hayır biraz kül biraz duman o benim işte, bilmem bu gönülle ben nasıl yaşayacağım şimdi, senede bir gün bile gelmedin, gözlerimin rengini de unutmuşsundur , belki bir gün geleceksin lakin vakit geçmiş olacak, dönülmez akşamın ufkunda olacağız belki kimbilir…
Unutulmuş ne varsa sevgiden geri kalan bir kadeh şarap gibi içilmişti şarkılarda
Ah bu şarkıların gözü kör olsun…
Nihavend hicaz hüzzam hemcinsi şarkıları çağrıştırırken o mahur beste çalar ve müjganla ağlaşırız biz, çünkü her bir güftenin her biri ayrı ayrı nice ayrılıkları nice vuslatları nice son aşkları ve ilk gözağrılarını,yani ne varsa sevgi den geri kalanları arılar gibi üşüştürüyor efkarımıza.

Ne kelimeler benimle oynuyor, ne de cebimde kelime biriktiriyorum, alıntılardan ibaret gönlüme bir kısayol oldunuz da dökülüverdi YÜREĞİMDEKİ KELİMELER