Günahlarımla Ölebilirim...

Sakladığın yerden çıkartma beni,  günahlarımla ölebilirim

Gözlerinin gülmesi için beni hiç sevmemelisin

Çünkü kavgalı bakarım ihanete

Ben ıssızlaştıkça kalabalıklaşırsın sen

Senin kokun rüzgarlarla seviştiği vakit bile, ağlarım

Ama kimse görmez ıslandığımı

Dur deme gidiyorum dediğimde

Ölümü hissettiğim zamandır en yalnızlaştığım bu mevsim

Dağ başında bir mezar taşı kadar kimsesizim

Bak yine sebepsizce düşüyorum  bulutlarlardan

Ve öyle çok üşüyorum ki

Bahşiş dağıtıp hüzünlere

Demek ki aşk,

Bir kenar mahalle yosmasıymış

Her gülüşümde utandırdığım için seni, üzgünüm

Yağmur mevsimleri ayrılığa tarıyor saçlarını

Geçmiş zaman delikanlıları gibi göğsüm kabarmıyor artık

Sevda, can pazarında öncüsüdür kavganın

Farkında mısın ?

Pespaye kelimelerle felsefe yapmıyor şair

Kaypak ellerin dağıttığı plaketlere inat

Ve ben, yüreğimi kanatarak gidiyorum mutlu musun ?