Deprem

Bir uğultu bir kıyamet

Yaşanılan bir felâket…

Yürek yanar acılardan.

Tükenmeyen sancılardan.

Rüşvetle al iskânını

Hiçe saydın, şu canımı.

Kimse yok mu? Diyenlerin,

Toprak ettin muradını.

Karanlığı çığlık yarar

Ana, baba, evlat arar.

Şaşkın ürkek buz bedenler,

Battaniye, çadır sorar.

Doksan dokuz da yıkıldık,

Ders almadık hiçbir zaman…

Yine kâra kurban olduk.

Mezar oldu Erciş ve Van…

Kader deyip, kurtar işi.

Vicdan yok mu be sahtekâr?

Katlettiğin bunca kişi,

Hesabını kimler sorar?

Ateş düşmüş ocaklara,

Ah vah diye söyleniriz.

Bir günümüz matem, kara,

Sonra çalar, eğleniriz…

                    MEHMET FİKRET ÜNALAN