Gökyüzümde Öpüşler

_I_
Finali olmayan şiirlerin
Başlığı olmayan hikâyesiydik
Yarım kalmış satırlarımız,

Bolca üç noktalarımız vardı

Kurtulamadık kelimelerin bağlaçlarından

Önsözümüz bile yarım ağız

Plansız buluşmalarda kafiyesiz konuşmalarımız

Kifayetsiz sanatkâr mıydık ne

Bağdaş kuramadık şöyle gün bitimine

Kâğıt üstünde taslaktı olanaklarımız

Aklımızdan geçen projeler onaysız

Ertelenmiş zaman dilimlerinde

Nasibimizde yazım hataları

Tepedeki pencere pervazında

İç çekişlerimizin kıyısında
Suskunluklar biriktirmişiz,

Gün yüzüne çıkmamış olan biz,

İki mısra arası, parantez içerisinde
Gökyüzüne masum öpüşler bırakmışız…

İmla hatası yaşatamadıklarım

İmha etme ezberdeki takvimi

Işıklarını kapatma kutup yıldızım

Sen ki; yürek soframda aş(k)ım

_III_

Sana hiç hicran sözü vermedim
Gözlerim, gözlerindir ondan sebep yolunu gözleyişim
Hüznün, hüznümdür, yüzün ise gökyüzüm
Umudun, umudumuzdur, güneşin kıblem,

Şükrüm; bıraktığın tek yadigâr sığınağım

Avuçlarının sıcağında erirken yanaklarım

Yedi katlı hicretimde, dokuz katman sarındım

Dimağımda kutsal bir emanete esirim

Aynaların yakaladığı kaçamak gülüşlerimde

Gök/yüzümü ıslatan öpüşlerin…

Nazlı Tolun