Ercişte Hüzün

Gözlerinin sıcağında

Umudu soluduk ey Azra!

Bir annenin tükürüğünde

Bir sır gibi saklı hayat

Can verdi ruhumuza ey Azra!

Kardeşlik bir türkü güftesi

Bestelendi diyar diyar

"Acınız acımızdır

Yüreğimizde yangındır

Van bizim canımızdır

Kalk ve yürü ey insanlık"

Tırlar dolusu umut

Eşyadan ötelerde

Kardeşliğin izdüşümü

Yağıyordu Erciş'e

İlkel cehalet kahroldu

İnsanlığın tohumu

Soğuk suratlardan yol buldu

Tekrar yeşerdi kardeşlik umudu

Adı, rengi, kimliği

Sorulmadı enkazın

Para, kalem ve koltuktan ibaret

İhanet yargılandı

Çarpışan tanrıları ulusların

Kahır yüklü

Bela yüklü

Nefret şimşeklerini çaktılar

Kardeşliği yakmaya kalktılar

Ama enkazdan çıkan bir göz

Gülen bir çocuk

Umudu kuşanan ana

Kadere tevekküllü baba

Tanrılar korosunun sesini kesti

"Görelim Mevla'm neyler

Neylerse güzel eyler"