Morun Kızılında Harabat

Sana koştum

Ardından ıssızlığımın,

Beynimdeki uğultulardı sebebi;

Gece yıldızların indiği,

Ak giysili sokağımdan

Sana kaçtım.

 

Bir huzur,

Bir sükûn bekledim belki,

Ne mümkün?

Yine dırdırla karşıladı çileler,

Yine vır vırlara kapı açtım.

 

Karanlık sandığım günler aydınlıkmış oysa

Güneşin buzulunda şimdi,

Zehir içtim.

 

Ölüm bile huzur vermeyecek anlaşılan,

Aklarda karamsarlık,

Karalarda umut;

Pembenin yalanında,

Morun kızılında harabat,

Bekleme yok gayrı ikindi,

Gecelerde abat.

 

Ebet,

Şu sonsuzluk dediğin şey,

Cehennem ateşi yakacaksa eğer,

Ne yaşamda huzur,

Ne ölümde sükûn?

Boş kalan yollarda seyahat.

 

13.Kasım.2011 10.40