Yalnızlıklar Ringimde Tuhaf Bir Müsabaka

Düşünmeler ringindeyim

Sevinçler tarihimden bir gün çekmek istiyorum

Niyetçi bahtımdan

Hazır kan çıkmadan bu müsabakadan

Pıhtılaşmış tarafım tam karşımda

Isınmış belli ki, pençeleri karanlık

Duyan gelmiş sancı kokusunu

Nuh nebiden kalma yalanlarım en önde

Hırs kuyuları ağzına kadar yara dolu

Kırk kemikli bir vahşet kıyısı sanki

Hafızalarımdan kuş bakışı

havsalam ağzına kadar latife doluyken

İçimdeki bilge hakem olmak istiyor

İçimdeki cahil izin vermiyor

Kıran kırana bir yırtılış hikayesi belki de

Heyecan bile gizlenmiş doruğuna

Tüm çığlıklar elmacık kemiğimde birikiyor

Ama hazırım kaybetmelerime de demir atmaya

İlk yumruk geldi işte belirsizliğimden

Bir sağ

Bir sol

Bir sağ

Bir sol

Bilemezdim bunca hıncı

Her taraf düş gölü

Çıldırmış gibi kemiriyor içimi

En zayıf gölgelerimi sendeletiyor

Bir sağ

Bir sol

Arkasına da almış soru işaretlerimi

Sadık keşkelerim yardımcıları

Derin derin aparkatlar

Serzenişlerime aldanmadan

Sustukça patlıyor kaşım gözüm

Yapma iki gözüm desem de

İzin vermiyor delirmiş bayan nafile’ler

Bir sağ

Bir sol

Bir sağ…

Da kalıyoruz

Donup kalıyoruz

Düştüğüm andır kadrajımda

Deklanşörler patladıkça patlıyor uykumda

Boylu boyunca, bir kabirde gibi

Uzandığım vakittir

Daha önce de namağlup değildim oysa

Bu sefer fena vurdu soğumuş sözcükler içimi

Nasıl da açım bir yandan

Bir arabesk buğulaması olsa da yesek

Biri istese

Verecek utanmam da kalmamış

Bunca kıyıma

Bunca ironi

Yazık bana

Yerdeyim malzemesinden çalınmış bir heykel gibi

Bir göz yaşı gönüllü hakem oluyor nihayetinde

Sayıyor

Bir iki üç dört

Açamıyorum düşlerimi

Beş altı yedi

O kadınlar geliyor gözümün önüne

Sekiz dokuz

Tatlı bir nakavt kokusu geliyor burnuma

On

Hükmen pişmanım!

Oktay Coşar