Güller Döşeyen Öğretmenim

Ellerinde durmadan dikenler ayıklayan,

Ben, mevsimsizce güller döşeyen öğretmenim!

Hazan demimde bile çiçekler sayıklayan,

Ben, mevsimsizce güller döşeyen öğretmenim!

Benim yamaçlarımda bülbüller aşksız ötmez,

Yanan meclislerimde sözüm matemle tütmez,

Onların sevdasıyım, faslım ölmeden bitmez,

Ben, mevsimsizce güller döşeyen öğretmenim!

Gönlüm gece olsa da, onlar benim gündüzüm,

Son demime bakmayın, daha yeni önsözüm,

Kül olamam cihanda, her gün alevli közüm,

Ben, mevsimsizce güller döşeyen öğretmenim!

Onlardan kopsam bile, istirahat edemem,

Canların kalplerinden başka yere gidemem,

Hasretim çığlık atsa hüzünlerle tütemem,

Ben, mevsimsizce güller döşeyen öğretmenim!

Pervaneyim derim ki, onlardır umutlarım,

Yollarımın incisi, dilimde yakutlarım,

Siz beni kutladınız, ben de sizi kutlarım,

Ben, mevsimsizce güller döşeyen öğretmenim!