Mavi Mavi

Bir yar tanıdım, gözleri mavi mavi,

Denizin mavisi mi ?

Gökyüzünün mavisi mi ?

Yoksa buzulların mavisi mi ?

Gözlerin ile yakıp geçersin,

Sormazsın bu gönlü,

Yaralı yüreği yıkıp geçersin,

Ey Sultanların Mavisi

Nehir olsan, aksan bu gönülden,

Bil ki cehennem ateşi bu kadar yakmazdı,

Senin bir “mavi”n…

Yüreğimi ocakta öyle pişirdin ki,

Seramikten mavi nazar boncukları gibi işledin beni…

Nakış nakış, ilmek ilmek,

Böyle gözleri maviye ölmemek… …

Denizler kıskanır oldu,

Fırtına oldu, kasırga oldu, yüreğime işkence oldu…

Gökyüzü yıldırım olur, yüreğime düşer, kalbimi deler,

Şimşek olur, sevdamı mavi mavi yakar, boncuk boncuk işler…

Baksana kalbime,

Ne hale geldim…

Bir “mormenekşem” idim,

Gözleri mavi olana,

Yanıp, kavruldum, kül oldum,

Küllerimi ararsan,

Boranı ile savurdu beni…

Buzulların mavisine mor mor işledi beni…

Ölmeyesi mavilim…

 VUSLAT-I MOR

06.08.2010 – 18:24