Ölüler

ÖLÜLER

Karanlık çöktü mü, gelir sesleri,
Bağırır ensemde mahzun ölüler.
Toprağın altında kor kafesleri
Bir nefescik olsun susun ölüler !

Dünyanın derdini içmişler gibi,
Tükenmez nedamet sarmış onları.
Bir alem, varlıkta, hiçmişler gibi,
Unutulmuş yüzler resimler sarı.

Ölüler, gerçeğe açılan kuyu,
Yaşayana derler: "Şimdilik uyu !"
Varılmaz ufukta çizgiler boyu;
Bir avuç duadan yoksun ölüler.